//
czytasz właśnie...

Gorzów Wielkopolski

Mieczysław Somogyi: … Bo opłatek dzielony – nie dzieli

Więc usiądźmy pospołu za stołem,
Weźmy się pod obrusem za ręce
In excelsis gloria pospołem
Zaśpiewajmy Dziecinie w podzięce.
I przy stole – serdeczni, weseli -
Się połammy lekuchnym opłatkiem
Bo opłatek dzielony – nie dzieli:
(W naszych czasach niestety to rzadkie).
I ten talerz, co czeka na gościa,
Lub na tych, którzy nas opuścili –
Więc wspomnijmy o naszych radościach
Oraz smutkach przy naszej Wigilii.
Niech nam serca zabiją gorącej
W uniesieniu, że jesteśmy razem:
A rytm serca wyznaczy coś więcej:
Zjednoczenie pod Dziecka obrazem,
Bo Betlejem ma łączyć. Anieli
Wyśpiewują w niebiosa swe glorie,
Obrus niczym śnieg stół nasz wybieli,
Choć się piętrzą w półmiskach kalorie…
Cóż, niestety – rzec muszę te słowa -
Wilia bywa obżarstwa początkiem,
Chociaż uczta być winna duchowa:
Jeść nam sercem, nie tylko żołądkiem!
I popatrzmy znów w oczy głęboko,
I poślijmy najbliższym myśl błogą:
Niebo nadal nad nami wysoko,
Trudno w górę się wspinać tą drogą
W pojedynkę… Więc razem z bliskimi,
Sąsiadami, współbraćmi, wrogami
Pójdźmy razem. Siłami wspólnymi
Damy radę. Nie jesteśmy sami!
I spotkajmy się też na Pasterce,
Niech udzieli się nam nastrój święty,
Gdyż są rzeczy cieszące nam serce,
Jak choinka. A pod nią prezenty
Przebogate: szal ciepły od Cioci,
I kolejka dla dziecka (i Taty)
Oraz torba (full-wypas) łakoci,
Netbook, miś przeogromnie pluszaty,
Oraz inne: by wszystkie tu zmieścić
Nie da rady, choć chcę jak cholera!
Lecz niestety, cóż – muszę się streścić,
Bo nie starczy na wszystko tonera!
A ponadto w Poznaniu już pora
Zmian dokonać i amen, i kwita:
W Święta zamiast starego Gwiazdora,
Prezent wręcza od dziś Celebryta(!)…
Więc niech tuli nas w sen noc głęboka,
Odpocznijmy po codziennym biegu.
I wzruszenia tę łzę otrzyj z oka…
To nie łza…
Topi się płatek śniegu…

(Wigilia 2013)

 

Discussion

No comments yet.

Post a Comment