//
czytasz właśnie...

Gorzów Wielkopolski

Andrzej Wayda: „Precz! Precz! Ukrzyżuj Go!” – wołali źli Żydzi

Dla chrześcijan trwa Wielki Tydzień, poprzedzający radosne Święta Wielkanocne, Święto Zmartwychwstania Pana Jezusa, stanowiące radosną tajemnicę naszej wiary. W Wielkim Tygodniu przeżywamy mękę Pańską, kiedy to rozwścieczeni Żydzi wołali:

„Precz! Precz! Ukrzyżuj Go!”. Trudno winić wszystkich Żydów, ale nie można zapominać ich zła. Nie można mówić o „narodzie” żydowskim.  Żydzi nigdy nie byli zdolni samodzielnie utworzyć własnego państwa. Żydzi to raczej rozwinięta wspólnota plemienna ( w hierarchii rozwoju cywilizacyjnego wspólnota plemienna stojąca niżej od „narodu”).

Od wczesnego średniowiecza Żydzi byli wyganiani z większości państw chrześcijańskiej Europy. Polska, jako katolicki kraj, wielokrotnie w ostatnim tysiącleciu przyjmowała wygnanych Żydów. Pomimo fałszywych pogłosek, Żydzi się nie asymilują i przez to nic nie wnieśli do kultury polskiej. W okresie Powstania Styczniowego Żydzi denuncjowali do władz carskich powstańców i ich rodziny.

Współpraca Żydów z caratem w tłumieniu Powstania Styczniowego, a także w finansowym wspieraniu go – miała głębszy sens. Przed wybuchem powstania Żydzi otrzymali od Wielkopolskiego prawo nabywania dóbr ziemskich, czego przed 1862 r. nie wolno im było czynić. Upadek powstania i konfiskata przez carat 4254 majątków szlachty polskiej oraz grabież ziemi dokonana wysiedlonym na Sybir 7000 rodzin z zaścianków szlacheckich stworzyły niebywałą okazję do wykupu przez Żydów polskiej ziemi. Władze carskie bowiem część zagrabionych majątków dały w nagrodę swoim „zasłużonym” urzędnikom, większość wystawiły na sprzedaż. Już w roku 1885 statystyki w Królestwie notują 2966 Żydów, którzy byli właścicielami bądź dzierżawcami dużych majątków, w jakich pracownikami zostali Polacy. Nie garnęli się natomiast Żydzi do pracy na roli. Wszystkich zatrudnionych wówczas w rolnictwie – rolników, oficjalistów, księgowych i urzędników – było razem z rodzinami zaledwie 5000 (A. Eisenbach, „Ludność żydowska w Królestwie Polskim w końcu XIXw.”). 

Jakie krzywdy doznali Polacy od Żydów na terenach wschodnich Rzeczypospolitej po 17 września 1939 roku?
Co wtedy robili Żydzi:
1. zdzierali z urzędów biało-czerwone flagi,
2. pluli na polskie godła i mundury,
3. informowali sowietów o ruchach polskich wojsk,
4. dokonywali aktów dywersji,
5. zabijali pojedynczych polskich żołnierzy, którzy odłączali się od oddziałów,
6. wskazywali NKWD, gdzie mieszkają urzędnicy państwa polskiego, oficerowie i policjanci,
7. brali udział w aresztowaniach i deportacjach Polaków na Sybir,
8. budowali bramy triumfalne dla sowieckich wojsk wkraczających do Polski, całowali pancerze sowieckich czołgów, rzucali kwiaty sowieckim żołnierzom,
9. ochoczo zatrudniali się w okupacyjnej administracji.
(za: Piotr Zychowicz, Polacy, Żydzi, Kolaboracja, Holokaust. Uważam Rze, nr 47/2012 .)

Od 1944 r. skuteczną walkę z polskimi patriotami przeprowadzali Żydzi w formacjach UB (gdzie zasłużeni byli rodzice pani prezydentowej) w całym okresie stalinowskim. Po okresie stalinowskim do czasów obecnych, wszechobecna we władzach żydokomuna doprowadza stopniowo do wyniszczenia narodu i państwa polskiego.

Od utworzenia przemocą państwa Izraelskiego na terenach Palestyny, Żydzi z wielkim oddaniem uprawiają ludobójstwo na narodzie palestyńskim.

Czy Polacy nienawidzą Żydów? Nie, to Żydzi nienawidzą Polaków, a Polacy – zgodnie z chrześcijańską wiarą – miłują Żydów, tak jak należy miłować bliźniego.

Andrzej Wayda


P.S. M.in. oparłem się na wypowiedzi internauty „rotmistrz.pilecki”.

Na zdjęciu mojego autorstwa krucyfiks z XIII w., który znajduje się w  parafii w Powidzku k/ Żmigrodu. Modliła się przed nim królowa Jadwiga,  zatrzymując się w Powidzku podczas pielgrzymek do  Trzebnicy.

Discussion

No comments yet.

Post a Comment